Nú er Iðunn kominn á þann aldur þar sem börn eru yfirleitt vanin af bleijum. Oft er þannig farið að að börn eru látin vera ber á botninum heima við og svo smellt á koppinn þegar þay gera sig líkleg til að geta framleitt eitthvað í hann. Hins vegar er Iðunnin okkar haldin hálfgerðri bleijuhysteríu sem upphófst út frá hægðavandamálum í fyrra sumar, og lýsir sér þannig að hún hefur verið hrædd við að vera bleijulaus, og grætur og skelfur við skipti þar til komin er ný bleija á botninn. Vegna þessa h0fum við ekkert verið að ýta á hana að emð bleijurnar, en hins vegar talað ansi mikið um koppa og piss og kúk, og fylgst grant með salernisferðum fjölskyldumeðlima og barnanna á leikskólanum.
Í dag gerðust þó þau undur og stórmerki að Iðunnin gleymdi sér við að púsla berbotna eftir baðið...eftir dágóða stund sýndist mömmu hún vera farin að vera svoldið pissuleg....og stakk upp á koppaferð, og benti á að vel væri hægt að púsla á koppnum. Okkur til mikillar furðu rauk hún af stað og sótti koppinn inn á bað, og settist á hann. Allt í einu kom á hana furðusvipur, hún rýkur á fætur og gónir ofaní koppinn, og viti menn, komnir heilir 3 dropar! Mikið hrós, mikið klapp, allir skoða, svo er sest niður og 5 dropar til viðbótar!! Aftur hrós, aftur klapp, aftur skoðað en í þetta sinn (enn meira spennandi) er koppurinn tæmdur og skolaður. Eftir þetta bendir mamman á að það megi alveg láta allt pissið koma í einu og viti menn - risa gusa og enn meira hrós og klapp!! Fyrsti koppasigurinn!!
Mamma og pabbi eru í sjöunda himni yfir stelpunni sinni sem sigraðist á hræðslunni....og Iðunnin er enn ánægðari með þetta nýja ritúal sem bæst hefur við heimilisvenjurar á Grundarstíg.
