Síðasti vinnudagurinn í bili...

Síðasta færsla frá Barnard Castle þennan mánuðinn.
Í dag var síðasti vinnudagurinn minn fyrir páska og var hann svo stressandi og ömurlegur í alla staði að best er að hafa sem fæst orð um hann. Hins vegar var smá sól í garðinum þegar ég kom heim uppúr klukkan fimm og settumst við út í kvöldsólina í nokkrar mínútur. Yndislegt!
Morgundagurinn verður langur....förum héðan um hádegi, flug frá Newcastle til London kl 13.35, svo löng bið á Heathrow áður en við komumst í flugið til Chicago.....ég hugsa að allir verði komnir á síðasta snúning þegar við lendum loks í Chicago klukkan 20.05 að staðartíma. Þá er gott að vera búin að panta pláss á fínu hóteli...
Bless í bili, heyrumst næst í Chicago.

Bókasafnsfræðingar skulu líta undan núna....

Kominn sumartími í UK - vorið reyndar horfið, en klukkan segir víst annað - þannig að við erum klukkutíma á undan Íslandi héðanífrá.

Eftir svaðilförina í IKEA um síðustu helgi dróst í heila viku að setja saman hillurnar góðu, en nú eru þær loks komnar í gagnið eftir að Iðunn lagði pabba sínum lið við samsetninguna! Jibbíjei, heimilisskipulagið er strax orðið mun betra!


Ég man þegar afi minn Bragi kom hingað í heimsókn og raðaði í íslensku hillurnar fyrir mig...hann raðaði eftir gæðum - Snorra Hjartarsyni hampað hærra en Tómasi Guðmundssyni osfrv. Skemmtileg aðferð en veldur eflaust hjartsláttartruflunum hjá bókasafnsfræðingum. Þegar raðað var í nýju hillurnar var ákveðið að taka upp enn aðra aðferð við hilluröðun og er raðað í þessa eftir bókakápulit. Ég sé Dewey-decimal nörda blogglesenda okkar súpa hveljur við tilhugsunina eina saman. kemur samt voða smart út eins og sjá má hér að neðan, þó það verði áhugavert verkefni að ramba á rétta bók eftir litaminni.....

T eins og í tímaleysi...

.....og því lítið verið bloggað hér síðustu daga. Alltaf nóg að gera hér í Barnard Castle. Helgi hefur þurft að verja mörgum dögum í Hull. Ég fór á skólasöngleik á þriðjudagskvöld að sjá uppfærslu Barnard Castle School á We Will Rock You, sem kom skemmtilega á óvart. Í gær fórum við svo til York í mat og gistingu hjá Paul O´Higgins og fjölskyldu hans. Iðunni fannst það svoooooo mikið stuð, og vakti allt húsið með blokkflautu og píanóleik um 6 í morgun - maður kemst nú upp með ýmislegt þegar maður er 15 mánaða og ubersæt. Í dag fór Iðunn svo með mér til vinnu, var í pössun hjá riturunum meðan ég fór á fund, og Helgi fór að spjalla um doktorsverkefni við ráðamenn í Hull og York. Nóg að gera!
Eins og sjá má á greinargerðinni hér til hliðar erum við á leið til Chicago á þriðjudaginn í næstu viku, og þaðan til afa Viðars. Við gistum á einhverju svakalegu lúsuxhóteli í Chicago (www.jameshotels.com) sem við fundum á hotwire.com. Það er gott að komast á fínt hótel fyrir lítinn pening! Við hlökkum mikið til enda verða margir bestu vinir okkar sem við hittum allt of sjaldan á ráðstefnunni í Chicago. Við munum reyna að halda uppi bloggfærslum á ferðalaginu, svo ömmurnar og aðrir tryggir lesendur fái ekki fráhvarfseinkenni!
Nóg í bili...

Mæðradagur til mæðu...

Brúðkaupsafmæli ömmu Fanneyjar og afa Gunna - Til hamingju með daginn!!

Mæðradagurinn (Mothering Sunday) er haldinn hátíðlegur í Bretlandi í dag, og í tilefni þessa kom Iðunn heim af leikskólanum með flottasta kort sem mamman hefur nokkurntíma séð - þakið glimmer og lími og spottum að utan, og með fallegum skilaboðum frá Iðunni minni inní. Það þarf lítið til að verma móðurhjartað.
Annars var dagurinn ekkert sérstaklega skemmtilegur - við fórum nefnilega í IKEA að kaupa bókahillur í gestaherbergið. Það er EKKERT verra en IKEA á sunnudagseftirmiðdegi. Allt stappað, allir ganga löturhægt, hver einasti maður með amk 3 grenjandi börn og eina ömmu í eftirdragi...úff, meira að segja Helgi var farinn að froðufella eftir 5 mínútur. Við sluppum lokst eftir 1 1/2 tíma, og ókum heim klukkutímaleið í hávaðaroki með skottið opið og bílinn fullan af bókahillum upp í rjáfur. Eins gott að Iðunn var í lopapeysu. Henni fannst þetta samt ekki skemmtilegt ferðalag, enda búið að troða drasli allt í kringum hana.
Vikan fram undan verður aðeins öðruvísi en venjulega. Helgi þarf að fara til Hull flesta dagana og við Iðunn verjum því meiri tíma saman, sem er bara skemmtilegt.
Nóg í bili...

Vorverk á jafndægrum

Aldrei þessu vant hélst góða veðrið fram að helgi - yndislegt! Við nýttum daginn vel eins og sannir Íslendingar sem tolla ekki inni þegar sólin skín. Drukkum morgunkaffi á tröppunum fyrir framan húsið. Tókum gott skurk í bakgarðinum, klipptum runna, reyttum arfa, hreinsuðum almennt til og undirbjuggum G og T stéttina undir sumarið. Nú er bara að vona að það komi sumar í ár....2007 og 2008 voru bæði sumarlaus hér í BC. Svo þvoði ég 3 vélar og hengdi út á snúru, og að lokum tókum við smá göngu niðrí bæ. Það vannst meira að segja tími til að líma upp blómagírafann á vegginn í nýja Iðunnarherberginu.
Svona eiga laugardagar að vera!

Iðunnarherbergi

Nú er Iðunn orðin svo stór stelpa að hún hefur fengið sitt eigið herbergi. Enn betra er að hún er flutt í það og farin að sofa allar nætur í eigin rúmi (og loks hætt að drekka á nóttunni), foreldrunum til mikillar ánægju. Hér gefur að líta myndir af herlegheitunum!

Fyrsti vordagurinn

Í dag var fyrsti almennilegi vordagurinn í County Durham. Hiti fór upp í 15 stig og Helgi fór í sumarklippingu í tilefni dagsins. Húsfreyja sat því miður fundi innivið í allan dag, en náði þó kvöldkorteri í garðinum í faðmi fjölskyldunnar. Yndislegt!

Ömmulaus Iðunn

Eftir 6 daga í Barnard Castle hélt amma af stað heim á leið eftir hádegi í dag. Hér er búið að ganga á ýmsu. Iðunn var veik frá föstudegi fram á mánudag og er fyrst núna að skríða saman. Svo fékk ég gubbupestina í nótt og var alveg ónýt í dag eftir svefnlausa nótt og með endalausan flökurleika. Við náðum nú samt að njóta þess að hafa hana hjá okkur, og fórum til Harrogate, Darlington, og í Metrocenterið. Þegar upp er staðið er eldhúsið hreinna, herbergið hennar Iðunnar að verða tilbúið, komin hlið á stigann, ísskápurinn glansandi að innan, og mikið búið að skrafa og hlæja og njóta samverunnar. Það er svo gott að fá ömmu í heimsókn, þó það sé sárt að kveðja hana aftur.
Takk fyrir komuna elsku amma Gobba!

Stórafmæli

Í öllum veikindunum gleymdist algerlega að geta þess að þann 14. mars átti kjarnakonan Sigrún, langafasystir Iðunnar, níræðisafmæli. Það var leitt að missa af þeim merkisviðburði, enda alltaf gaman að vera þar sem Borghildarafkomendur koma saman. Óskum við henni til hamingju með daginn, þó seint sé.

Iðunn lasin

Hér er ekki alveg nógu gott ástand. Mamman var kölluð úr kennslu í gær að sækja Iðunni sem var sárlasin á leikskólanum og búin að kasta upp þrisvar sinnum. Ég yfirgaf stúdentana, skutlaðist eftir Iðunni, og kenndi svo seinni helming tímans með Iðunni upp á arminn. Á leiðinni heim kastaði hún upp yfir allan stólinn og sjálfa sig, og hefur verið síspúandi síðan. Þvottavélin hefur gengið nánast non-stop síðustu 28 tímana og allir orðnir samdauna súrmjólkurlyktinni sem liggur yfir öllu heimilinu. Í dag hefur hún verið með hita og óskaplega slöpp og ælt nánast öllu sem hægt er að koma ofan í hana. Ófremdarástand. Þá er nú gott að hafa ömmu í heimsókn til að létta undir og létta lundina. Iðunn er búin að eiga góðar stundir í ömmufangi.
Við vonumst eftir betri degi á morgun.

Amma komin!

Hún amma Gobba er loksins komin til okkar. Iðunn þekkti hana strax aftur og var ekkert feimin...var samt smá skrýtin á svipin, eins og að hún áttaði sig á því að það væri eitthvað skrýtið að hafa ömmu hér í Englandinu...amma á heima á Íslandi!
Nóttin áður en amma kom var líka merkisnótt - fyrsta nóttin sem Iðunn svaf í nýja herberginu sínu, og fyrsta nóttin sem foreldrarnir sváfu bara tvö saman í heila nótt í 15 mánuði...Iðunn vaknaði bara einu sinni og pabbi "endurduddaði" og stúlkan sofnaði brátt aftur. Síðasta nótt gekk jafn vel, svo hér er lífið allt á uppleið.
Í dag tókum við lífinu með ró og við Iðunn og amma fórum svo í smá verslunarferð til Darlington, mamman fékk nýja skó og vorjakka, Iðunnin kubba, náttföt og hnífapör, og amman uglutösku og parmesan - allir sáttir!
Fiskur og chips í kvöldmatinn og sjónvarpsruslgláp. Gaman núna!

Hvað varð af vorinu?

Við höfum verið ansi bíssí í Victoria Road í dag. Helgi málaði veggina í gestaherberginu og á meðan fórum við Iðunn á róló og í langan göngutúr. Þegar við lögðum af stað gekk á með skúrum, en við Iðunn héldum samt galvaskar af stað - litla daman vel búin í lopapeysu og 66N pollagalla og til á hvaða róluvöll sem er. Við róluðum og róluðum þrátt fyrir hávaðarok og rigningu. Reyndar höfðum við róluvöllinn alveg út af fyrir okkur því enginn annar lagði í leikvallarferð í vondu veðri. Undir lokin komu nokkur haglkorn en við lögðum samt að stað í gönguferð að kíkja á endurnar á ánni.....við vorum komnar hálfa leið þegar brast á með brjáluðum (láréttum) hagléljum...brrrr... Endaði með að ég varð að snúa kerrunni og teyma hana á eftir mér því veðrið stóð beint inn í hana. Iðunn hágrét enda blaut og undir haglélsárás... Það endaði með að við leituðum skjóls á Costa kaffi og biðum þar þangað til veðrið gekk yfir.
Helgi var duglegur og kláraði alla málninguna svo á meðan Iðunn lagði sig brunaði ég í kaupstað að sækja meiri málningu, og Helgi náði að klára allt sem eftir var, svo nú fer að vera hægt að ganga frá aftur og undirbúa komu ömmu Gee. Ekki samt víst að allt verði komið í lag áður en hún kemur því það er ansi mikið sem þarf að gera.
Nú er allt orðið rólegt hér á bæ....Iðunn og pabbi horfa á barnatíma og mamman var að enda við að skella lambalæri með hvítlauk og rósmarín í ofninn...ilmurinn er farinn að berast hingað að tölvunni...mmmmmm.....
Sunnudagskveðjur frá Barnard Castle.

Laugardagur til lukku

Laugardagar eru góðir dagar.....yfirleitt lesum við blöð og drekkum kaffi í rúminu og hvílum okkur öll þegar Iðunn leggur sig aftur (svona milli 9 og 10). Eftir rólegan morgun fórum við á bændamarkaðinn sem haldinn er í BC fyrsta laugardag í hverjum mánuði. Þar komumst við aldeilis í feitt. Keyptum osta, brauð, sultur, lambalæri, nautahakk og dádýrskjöt. Iðunn var himinsæl, fékk að smakka fullt af ostum hjá ostagerðakonunni sem alveg heillaðist af þessari litlu dömu sem elskar ost, því sterkari því betri! Svo fengum við okkur heimatilbúnar kryddpylsur í brauði hjá pylsugerðarmanninum (Húrra fyrir pylsugerðarmanninum!) sem féllu í kramið hjá öllum fjölskyldumeðlimum. Nammi namm.
Mamman eldaði dádýrspottrétt í kvöldmatinn, og Iðunn glæfrakona hjálpaði til við uppvaskið. Góður dagur!

PS Helgi náði líka að mála loftið í gestaherberginu, allt fer að verða tilbúið fyrir ömmuheimsóknina....

Duddusögur

Við Helgi skildum aldrei hvað varð um öll snuðin hennar Iðunnar. Á hverju einasta kvöldi þurfti að leita hátt og lágt að snuði og alltaf verið að kaupa ný snuð þegar engin fundust. Á miðvikudag ákvað Helgi svo að fara út í bakgarðinn að stússast og fann snyrtilega dudduhrúgu fyrir utan bakdyrnar. Litla stýrið hafði þá augljóslega verið að dunda sér við að henda þeim út um kattalúguna í einhvern tíma.

Þá voru snuðin allt í einu orðin 9 á heimilinu.

Í dag fór Iðunn í gönguferð með öll snuðin sín og Surtlu tuskukisu. Öll voru í Brio kerrunni og brunað ákveðið með þau fram í eldhús. Þegar þangað var komið voru þau svo tekin, eitt af öðru og dýft ofan í vatnsdall kattanna....um að gera að vaska þær svona upp af og til....
Sniðug litla stelpan okkar!

Göngugarpur

Hér fara fram endalausar gönguæfingar og stendur Iðunn sig bara vel í þeim, enda rosa stuð að fá að labba um húsið á tveimur jafnfljótum með smá hjálp frá mömmu og pabba. Hún er orðin voða flink að standa sjálf, og í dag tók hún loksins 3 skref óstudd! Rosa montin, og foreldrarnir líka!

Iðunnarfréttir

Hér hefur lítið verið skrifað að undanförnu enda allir lúnir eftir langan vetur og allt of mikið að gera. Alltaf má nú samt telja til einhverjar Iðunnarfréttir:
Iðunn er farin að geta staðið þó nokkuð lengi óstudd og orðin voðalega áhugasöm um að færa sig af fjórum fótum á tvo. Hins vegar háir göngulagið - gæsagangur að hætti Hr Flick - henni svoldið og hún vill helst ekki sættast á að maður þurfi að vera aðeins hógværari í skrefalengd til að halda jafnvægi á tveimur fótum. En þetta er allt að koma.
Iðunn stakk sér fram af sófanum í gærkvöldi með höfuðið á undan og hitti beint á sófaborðshornið og státar nú stórri kúlu á enninu.....það var mikið grátið en allt nú gleymt á ný.
Iðunn er enn símaóð....allar fjarstýringar, símar, og allt sem mögulega gæti líkst síma er sett upp við eyrað og svo svarað Hallúúúú.....rosa sport!
Stelpan okkar er alltaf að verða ákveðnari (frekari?) og veit sko alveg hvað hún vill , og allt skal hún gera sjálf - borða, klæða sig, mata mömmu með skeið.... Það er gaman að fylgjast með henni breytast úr ungabarni í sjálfstæða litla dömu með skoðanir á öllu, þó maður sé stundum orðinn svoldið þreyttur á sjálfstæðisbaráttunni...
Nóg í bili frá andlausu mömmunni.