Á faraldsfæti

Loksins loksins lítur út fyrir að við séum að komast til Bretlands. Ég hef samt aldrei lent í öðru eins og að reyna að ná í flugfélagið og bóka flug...ætli ég hafi ekki verið í símanum í ca. 4 tíma. Þá var ekkert flug að fá....svo var hringt í okkur og sagt að við gætum öll flogið í sitt hvoru lagi....ekki var nú séns að fá okkur til að samþykkja það. Eina flugið sem við komumst öll í var til London og vildu Cimber Sterling að við redduðum okkur sjálf þaðan. Eftir mikið stapp fengust þeir loks til að endurgreiða okkur ferðakostnaðinn frá London til Newcastle....við eigum eftir að sjá hvernig það reynist í framkvæmd.
En á morgun fljúgum við sem sagt til London City og reynum að fá lestarferð þaðan. Við látum svo vita hvernig gengur.
Sendið okkur góða ferðastrauma!

Enn í Sverige

Eplin eru enn í Sverige, enda allt lokað á Kaupmannahafnarflugvelli sem stendur. Við tökum bara lífinu með ró, og gleðjumst yfir því að vera hér hjá afa Viðari, en ekki sofandi undir teppi á Schiphol eins og sumir sem við sáum í fréttunum. Mamman kvíðir nú samt svoldið kaósinu sem verður á vellinum þegar loks verður opnað á ný.

Sunnudagsöppdeit.......Við erum hér enn.....

Svenska applen

Jæja þá er eplafamilían komin til Sverige að heimsækja afa Viðar og ömmu Titti, og þó sérstaklega nýja fjölskyldumeðliminn: köttinn Doris (hún hét víst þessu nafni áður en hún flutti hingað - en við flissum samt þegar afi Viðar fer út í bakdyrnar og kallar Dooooooooris, Doooooooria - við erum alveg viss um að grannarnir haldi að kerlingin sé hlaupin frá honum).
Síðan við komum höfum við brallað margt smátt, og haft það ansi gott. Við höfum rólað og mokað og dúkkuvagnast; við höfum hitt Emmu og Erik og foreldra þeirra og Iðunn fór í þriggja manna baðferð með krökkunum og lærði að það getur verið gaman að láta hella vatni yfir hausinn á sér; við höfum leikið við Doris og Iðunn hefur haldið á henni yfir alla stofuna og Doris hefur lært að sofa á bakvið bækurnar í bókaherberginu hans afa Viðars þar sem Iðunn finnur hana ekki; við sáum dádýr og villisvín; og síðast en ekki síst áttum við yndislegan dag í Köben með ömmu Fanneyju, Höllu stóru og Siggu "fairygodmother". Myndir á myndasíðu. Að lokum ber að nefna að mamman fór í bæjarferð án hinna tveggja og fataði upp dömuna fyrir sumarið. Vegna fyrirspurna frá ömmu Gee verður sérstaklega bent á ný föt þar sem þau sjást!

Páskadagsmorgunn

Svona er mikið fjör að kítla og purra og njóta lífsins í náttfötunum langt fram eftir morgni!

Laugardagur Dymbilviku

Síðasti dagur dymbilviku, og eplafamilían leggur leið sína í bæinn.


Iðunn vill vera með trefil eins og mamma. Hún stillir sér upp í Ingólfsstræti.
Iðunn gengur sjálf um allan bæ....borðar snjó sem féll í páskahretinu. Loks endar ferð á Skólavörðuholti.


Þar skoðum við Leif Eiríksson, og setjumst á stallinn hans.


Hlýðum á tónverk fyrir kirkjuklukkur og blástur úr turni séra Hallgríms. Eyrnanna vegna er þó hlustað úti. Tveir spila á flautur utan dyra.


Mamma og Iðunn tromma á stöllunum fyrir utan kirkjuna...svo er haldið á kaffihús með ömmu Gee og drukkið heitt kakó í fyrsta sinn.
Góður dagur.

Stórfréttir!

Nú er Iðunn kominn á þann aldur þar sem börn eru yfirleitt vanin af bleijum. Oft er þannig farið að að börn eru látin vera ber á botninum heima við og svo smellt á koppinn þegar þay gera sig líkleg til að geta framleitt eitthvað í hann. Hins vegar er Iðunnin okkar haldin hálfgerðri bleijuhysteríu sem upphófst út frá hægðavandamálum í fyrra sumar, og lýsir sér þannig að hún hefur verið hrædd við að vera bleijulaus, og grætur og skelfur við skipti þar til komin er ný bleija á botninn. Vegna þessa h0fum við ekkert verið að ýta á hana að emð bleijurnar, en hins vegar talað ansi mikið um koppa og piss og kúk, og fylgst grant með salernisferðum fjölskyldumeðlima og barnanna á leikskólanum.
Í dag gerðust þó þau undur og stórmerki að Iðunnin gleymdi sér við að púsla berbotna eftir baðið...eftir dágóða stund sýndist mömmu hún vera farin að vera svoldið pissuleg....og stakk upp á koppaferð, og benti á að vel væri hægt að púsla á koppnum. Okkur til mikillar furðu rauk hún af stað og sótti koppinn inn á bað, og settist á hann. Allt í einu kom á hana furðusvipur, hún rýkur á fætur og gónir ofaní koppinn, og viti menn, komnir heilir 3 dropar! Mikið hrós, mikið klapp, allir skoða, svo er sest niður og 5 dropar til viðbótar!! Aftur hrós, aftur klapp, aftur skoðað en í þetta sinn (enn meira spennandi) er koppurinn tæmdur og skolaður. Eftir þetta bendir mamman á að það megi alveg láta allt pissið koma í einu og viti menn - risa gusa og enn meira hrós og klapp!! Fyrsti koppasigurinn!!


Mamma og pabbi eru í sjöunda himni yfir stelpunni sinni sem sigraðist á hræðslunni....og Iðunnin er enn ánægðari með þetta nýja ritúal sem bæst hefur við heimilisvenjurar á Grundarstíg.

Kalt úti, stuð inni

Hér hefur verið ansi kalt undanfarna daga og vesalings vorblómin vita eflaust ekki hvaðan á sig stendur veðrið. Hins vegar er hlýtt og notalegt á Grundarstíg og hægt að glensast og grínast léttklæddur í morgunsárið.

Rólóferð

Hér er komið vor - í bili a.m.k. og við höfum nýtt tímann vel, og farið á róló með góðu fólki. Komnar eru inn myndir á myndasíðuna. Annars vegar myndir frá síðustu helgi þegar við skruppum á Tjarnarborgarróló með Tómasi, Ásdísi Maríu, Siggu og Ásu; hins vegar frá gærdeginum þegar við skruppum á Freyjugöturóló með ömmu Fanneyju, Huldu og Hafsteini. Mikið stuð í bæði skiptin!

Afsakið hlé

Eplabloggið er í smá fríi, en nýjar myndir eru settar inn á myndasíðu Iðunnar reglulega. Blogg verður tekið upp á ný í april þegar við höldum til Sverige og þaðan til Barnard Castle....nema eitthvað bloggvert gerist í millitíðinni.

Mamma í Ameríku

Það er ekki auðvelt að vera mamma og þurfa að dvelja fjarri Iðunninni sinni í 19 daga. Ekki var það skárra að Iðunnin var lasin alla fyrstu vikuna sem ég var í burtu. Ég veit að það er vel hugsað um hana, pabbi, ömmurnar, leikskólinn - allir leggjast á eitt...en það er samt erfitt að vita af stelpunni sinni svona langt í burtu.
Allt gengur vel í Ameríkunni, þó ég sé orðin svoldið leið á stúdentunum í svona miklu návigi svona lengi. Reyndar hefur mikið ræst úr hlutunum eftir að ég kom til New York - ég gisti hér hjá Grétu og Susan í ró og næði með kisunum tveimur - hef hitt Mary Ann vinkonu mína tvisvar um helgina, og fer í mat til skólasystur minnar, Ástu Sóllilju annað kvöld.
Heimferð á föstudag, og lendi heima á laugardag..hlakka svooooo mikið til.