Yndislegur vinnustaður

Það eru ekki allir vinnustaðir eins. Hér í Bretlandi hefur t.d. verið mjög erfitt fyrir konur að fara að vinna eftir barneignir vegna skilningsleysis vinnuveitenda og rándýrra leikskóla (niðurgreiddi leikskólinn í Durham háskóla kostar t.d. 750 pund á mánuði og þarf samt að koma með nesti). Í gær hringdi deildarstjórinn minn í mig til að athuga hvort ég kæmi nú ekki örugglega aftur, og lagði mikla áherslu á að ég gæti bara haft mína hentisemi með viðveru eftir því sem passar inní brjóstagjöfina. Eins að láta hann vita um leið og mér fyndist álagið of mikið svo hann gæti hjálpað mér - bauðst meira að segja til að fara yfir einhver af prófunum mínum fyrir mig, eða borga öðrum fyrir að taka það að sér.....ekki amalegt boð það.
Allt í einu varð ég miklu jákvæðari.

Allt í stakasta lagi

Hér í County Durham er alltaf sama blíðan. Í dag fórum við til Masham, sem er lítið þorp í N. Yorkshire, sem státar af tveimur brugghúsum: Theakston´s og Black Sheep Brewery. Hið síðarnefnda er víst hugarfóstur yngsta meðlims Theakstons fjölskyldunnar, sem sagði skilið við fjölskyldufyrirtækið og tók að brugga sinn eiginn bjór undir nafninu svarti sauðurinn. Helgi Pétur er mjööög hrifinn af Masham, og er alltaf til í að styðja framtak svarta sauðarins því hann bruggar einstaklega góðan bjór. Í þetta sinn fórum við þó eiginlega til að láta yndislegu mennina í Wensleydale Garage kíkja á bílinn okkar, og tókst þeim að kippa honum í lag á klukkustund og fyrir einungis 45 pund svo við vorum sátt. Einnig skoðuðum við kirkjuna og kirkjugarðinn í þorpinu, og Iðunn fékk að láta grasið kítla tærnar - myndir að því er að finna í eplamyndunum sem linkað er hérna hægra megin. Þannig að nú er allt í fínasta lagi, bíllinn kominn í lag, veðurspáin góð og allt í lukkunnar velstandi

Suits you, sir.

Mr Gunnarsson er nú orðinn sannur Breti, í nærklæðum frá Marks og Spencer. Engin mynd fylgir þessari frétt.

Nýtt rúm og gamall söngur

Síðan við komum til UK hefur Iðunn sofið milli pabba síns og mömmu í óskaplega kósí hreiðri.....eða a.m.k. kósí fyrir Iðunni sem alltaf sefur með armana útrétta eins og Kristur á krossinum, og pabba hennar, sem eins og allir vita getur sofið allt af sér. Mamma hennar er hins vegar ekki eins ánægð. Rúmið er fallegt franskt járnrúm frá 19.öld, rosalega flott, en því miður sniðið að franskri stærðargráðu - ca.140cm breitt og 180cm langt. Húsfrúin sefur laust og er lengi að sofna, og þegar nóttinni er þar að auki eytt í að reyna að halda jafnvægi á ysta kanti rúmskararinnar er lítið um nætursvefn milli brjóstagjafa. Í dag hélt því fjölskyldan af stað til að kaupa nýtt rúm handa Iðunni, svo hjónin gætu endurheimt rúmið sitt. Engu var til sparað svo haldið var í gula og bláa höll kapitalismans - IKEA í Gateshead.... þar sem fjárfest var í hinu ágætasta rimlarúm handa dömunni. So far so good. Eeeeeeeeen því miður þegar sest var upp í bílinn var hann alltí einu búinn að muna eftir því að eitthvað ætti að vera að rafkerfinu, svo hann tók engum sönsum og við urðum að hökta heim með klikkaðan bíl sem gat drepið á sér við hvert tækifæri....hér ber að geta að milli IKEA og Barnard Castle eru t.d. 25 hringtorg. Þeir sem þekkja Unu geta ímyndað sér hve glöð og róleg hún var að keyra heim (60km) við þessar aðstæður. Bretarnir kalla víst ástandið "Sense of Humour Failure". ....og auðvitað fékk Iðunn litla svona sense of humour failure líka sem gerði ferðina enn ánægjulegri.
En hvað sem þessu leið þá komumst við heim að lokum, og pabbinn setti upp rúmið af mikilli snilld, og Iðunn sefur nú vært í því, og vonandi mun mamma hennar líka sofa betur í nótt.
Hð eina annað fréttnæma sem gerst hefur hér á bæ er að mamman fór á kóræfingu með Barnard Castle Choral Society...eða Geriatric-Sing-Along-Society eins og hún kýs að kalla það. Þetta er kórinn sem er svo lélegur að stjórnandinn er hrifnari af mæmurunum (þ.e þeim sem opna bara munninn og þykjast syngja) en þeim sem reyna að koma upp hljóði (sem margir hverjir syngja alltaf sömu nótuna, já eða lækka allt um sjöund.....ein konan er t.d. rosalega klár að lesa nótur, og mjög lagviss...en syngur alltaf kvarttón fyrir neðan alla aðra).....það voru gleðilegir endurfundir, og hún sannfærð um að syngja á tónleikum á laugardaginn í Durham Cathedral eftir einungis eina æfingju. Það er þó lýsandi um þennan kór að einungis 4 höfðu tekið eftir að Iðunn væri á leiðinni, þó hún hefði verið komn 35 vikur á leið þegar síðast var mætt á æfingu!
Nóg í bili.

Sumarsæla

Síðustu daga hefur hér verið hið yndislegasta sumarveður, þó mai sé einungis rétt byrjaður.....við vonum að það boði gott fyrir sumarið, en veðrið getur reyndar alls ekki orðið verra en það var hér í fyrrasumar. Við höfum aðallega bara tekið því rólega og notið þess að vera í fríi, enda strembin prófyfirferðartörn fram undan hjá húsfreyjunni. Keyptur var sólaráburður á alla fjölskylduna, Iðunn setti upp sólhattinn frá ömmu Titti, og Helgi dró fram U2 sólgleraugun sem ég er svo rosalega "hrifin" af.
Hið eina frásagnarverða sem á daga okkar hefur drifið er bílaævintýrið litla. Við sóttum bílinn okkar til Keith (samstarfsmanns míns) sem hafði geymt hann í hlöðunni sinni síðustu mánuði, og kom þá í ljós að hann var ekki bara rafmagnslaus, heldur var rafhlaðan gersamlega ónýt, svo fyrst þurftum við af stað að kaupa nýja. Svo var aftur reynt að halda af stað - mamma og Iðunn í broddi fylkingar á bílaleigubílnum, og pabbinn á eftir á okkar bíl. Allt í einu tökum við Iðunn eftir að pabbi er bara ekki lengur með okkur....við bíðum smá stund og loks sjáum við hann koma á 5km hraða eftir veginum. Hafði þá rafmagnsleysið leitt til einhvers galla í rafkerfinu sem varð til þess að bensíngjöfin hætti að virka. Eftir mikla mæðu tókst okkur þó að sigrast tímabundið á þeim vanda...en þá sáum við að ekki var nægt bensín á bílnum...svo við af stað á næstu bensínstöð, fengum lánaðan dunk og fengum 5 lítra af bensíní (sem by the way er dýrara hér en heima, svona ef Sturla langferðarbílstjóri slysast inn á þetta blogg), keyrðum aftur tilbaka, sóttum bílinn.......og aftur á bensínstöðina að skila dunknum og kaupa meira bensín. Þegar hér er komið sögu er Iðunn komin með ógeð á að sitja í bílnum, búin að óhreinka bleyjuna og móðirin ekki með aðra með sér, og allar búðir lokaðar því hér var frídagur. Ég keyrði því til Teesside airport (með viðkomu á enn einni bensínstöðinni)....og svo aftur tilbaka - samtals um klst akstur með barnið organdi í bílnum, bílinn hálf höktandi vegna rafmagnsvandans, og meiri hlutann af leiðinni var Helgi á öðrum bíl og barnið því aleitt og óhamingjusamt afturí. Vart þarf að taka það fram að við höfum ekki hreyft bílinn síðan!
Ofan á allar þessar svaðilfarir náði Iðunn svo í einhverja magapest í ferðinni sem veldur allt of tíðum hægðum með tilheyrandi roða og eymslum, svo ferðin sem ofan var lýst var enn verri en ella fyrir botninn. Við vonum bara að Weleda kremið góða hrífi á þessi eymsl eins og önnur og að maginn jafni sig fljótt aftur.
Donna kíkti aðeins til okkar í dag og leist henni sérlega vel á Iðunni - ég held að Iðunni hafi litist vel á hana líka, þó hún reki alltaf upp stór augu þegar fólk talar við hana á ensku sem hún skilur ekki bofs í...það er fyndið að hún gerir augljósan mun á ensku og íslensku....horfir undrunaraugum á mömmu sína þegar hún fer að buna einhverju út út sér á þessu hrognamáli.
Nóg í bili - Toodiloo frá okkur hér í Bretaveldi

Komin á leiðarenda

Eftir ansi langt ferðalag erum við komin til Barnard Castle. Allt gekk vel en við erum öll svoldið lúin. Komum í hús um korter yfir tólf í nótt eftir 2 tíma flug og 3 tíma keyrslu, og Iðunn svaf sem betur fer af sér alla bílferðina því ekki var nægt pláss til að pabbinn gæti setið afturí með henni. Hér tóku kisurnar á móti okkur, og ekki er enn ljóst hvernig þeim mun semja við Iðunni, en henni líst að minnsta kosti ansi vel á þær.
Meiri skrif síðar

Afmælið hans afa

Í dag, 5. mai á afi Viðar afmæli og fær hann hér með risa knús frá okkur öllum og stóra slef kossa frá Iðunni. Afi Viðar er áhugamaður um skák, tölvur og stærðfræði rétt eins og Iðunn og nutu þau þess að skrafa saman um sameiginleg áhugamál þegar við heimsóttum Svedalabúana um páskana. Vonandi verður þess ekki langt að bíða að við hittum þau aftur.
Pussar och kramar fran oss allihopa.

Eygló árþúsundagella er orðin 8 ára!!!!

Í dag verður 8 ára, Eygló Strand Jóhannesdóttir....fimleikastjarna, hjólhestaeigandi, með meiru og sést hún hér að ofan (fyrir miðju).
Til hamingju með afmælið elsku Eygló - sjáðu hvað við erum sætar saman!
Þín allra minnsta frænka Iðunn (mamma þurfti aðeins að hjálpa mér að vélrita)

Eplið fellur sjaldan langt frá eikinni....

Hér má sjá Iðunni og eplamóðurina fylgjast með ræðuhöldum á Fischers-hátíð Reykjavík Open skákmótsins sem haldið var fyrr á árinu. Iðunn drekkur í sig hvert orð Spasskís og félaga og ætlar sér augljóslega að komast langt í skáklistinni.....tekið af vef Skáksambandsins þar sem ég rakst á myndina þegar ég var að reyna að komast hjá því að setja ofan í töskur.
OK OK nú er ég hætt að blogga þangað til að við erum komin í Durhamsýslu.

Niðurpökkunarblús

Það er einkennilegt hve mikið drasl tvær miðlungsstórar og ein lítil manneskja þurfa að fara með milli landa...... Eins er einkennilegt hvernig sú sem er langminnst og hefur akkúrat enga farangursheimild virðist vera með langmesta dótið!