Af stígvélum (gulum) og Íbsen

Einu sinni sátum við afi minn Bragi ansi margar vikur við að lesa prófarkir af leikritum Ibsens. Við höfðum oft lesið prófarkir saman, ekki kannski alltaf jafn áhugaverðar, ég man ég las með honum verslunarsögu Vestur Skaftafellssýslu sem unglingur og verð að játa að ég kvartaði sáran yfir einhæfni þeirrar prófarkar, segir líklega meira til um unglinginn en um handritið...
En sem sagt - Ibsen. Til að nýta nú tímann sem best meðan á lestrinum stóð fitjaði ég upp á peysu á sjálfa mig. Í sönnum Unu stíl var hún í öllum regnbogans litum, dökkfjólublá í grunninn, með marglitum röndum. Það segir ansi mikið um hve verkið var erfitt og torsótt að ég kláraði peysuna, og amma mín Stína sem þá var enn nokkuð góð í höndunum saumaði hana saman fyrir mig. Ég gekk í þessari Ibsenpeysu í mörg ár, en þegar ég fluttist til Durham lenti ég í þeirri ógæfu að upp kom mölur í geymsluskáp hjá mér í Hild Bede College og peysan varð honum því miður að bráð....ég verð samt að játa að ég geymi götótta peysuna enn, minninganna vegna.
Þegar ég vissi að von væri á barni for ég að grúska í skápum hjá mér og fann þá afgangana úr Ibsenprjóninu, marg flutta milli húsa. Mér datt í hug að fitja e.t.v. upp á peysu, sem ég og gerði en nú var engin amman, enginn afinn og enginn Ibsen til að halda mér við verkið, og ég var varla komin upp að handveg þegar barnið fæddist og handverkið gleymdist. Einhverntíma eftir að ég kom aftur til Durham fann ég þetta hálfkláraða verkefni, og rann ansi fljótt upp fyrir mér að ekki væru nægir afgangar til að klára peysuna, en einhvers staðar hefur amma Stína leynst í huga mér því ég breytti bara hugmyndinni í vesti, og kláraði loksins verkið.

Í dag var fyrsti heili dagur Iðunnar á leikskólanum. Sama hversu góður skólinn er verkjar alltaf smá í mömmu hjartað að skilja barnið sitt eftir til að þurfa á fyrsta sinni að takast eitt á við lífið.....8 tímar án mömmu í ókunnu landi, innanum ókunnt fólk. Því er vel við hæfi að í dag klæddi ég stelpuna mína í fyrsta sinn í Ibsenvestið góða. Það er ef til vill ekki fallegasta vesti sem sést hefur og ekki jafnast það á við vestin hennar ömmu Fanneyjar í handlagni og fegurð, en það hélt á henni hita í leikskólanum og vafði hana allri þeirri umhyggju sem ég gat gefið henni og sem ég vissi að amma Stína og afi Bragi hefðu viljað veita henni á fyrstu skrefum sínum út í lífið.
Varla þarf að taka fram að allt gekk vel á leikskólanum. Iðunn undi sér vel, borðaði vel, svaf vel, lék sér fallega og var hvers manns hugljúfi, eins og vera ber þegar maður er umvafinn ást og umhyggju margra kynslóða.