mánudagur, 17. nóvember 2008

Den der venter på noget godt, venter aldrig for længe


Fyrir um það bil tveimur mánuðum pöntuðum við burðarpoka fyrir Iðunni, svo við gætum nú komist í góða haustgöngutúra um sveitina. Ekki fór nú betur en svo að pokinn var uppseldur, og 6 vikum seinna var pöntunin endurgreidd þar sem ekkert gekk að fá vöruna frá framleiðanda. Við gáfumst samt ekki upp, og pöntuðum sama poka annars staðar frá, og loksins, loksins er hann kominn. Þetta er engin slorgræja - þægileg fyrir burðarkláfa jafnt sem reiðmanninn, og fínustu þýsku gæði á þessu öllu saman. Við Iðunn skruppum aðeins út að prófa pokann góða eftir vinnu, en hann reyndist þá næstum því of þægilegur, því ég var varla komin lengra en út á horn þá var daman sofnuð á baki, svo gangan varð ekki löng í þetta sinn. Til stendur að prófa græjuna frekar um helgina.

3 ummæli:

Nafnlaus sagði...

Mjög fyndið en krúttlegt. Minnir á mömmu hennar Iðunnar, sem steinsofnaði gangandi niður Bankastrætið þegar hún var aðeins eldri og loksins farin að ganga!

Amman í turninum

Nafnlaus sagði...

Farin að ganga? Gerðist þetta atvik upp úr átta ára aldrinum?

Nafnlaus sagði...

Þetta gæti endað með ósköpum ef pokinn er svona þægilegur fyrir burðarklárinn líka. Passið að sofna ekki á göngunni aftur.
En eruð þið búin að týna vídeó vélinni?
FK amman