Í dag brunuðum við öll eldsnemma til Durham svo ég gæti setið hundleiðinlegan fund milli 9 og 13. Eftir fundinn var svo haldið upp á lok starfsársins með pikknikk veislu í garðinum fyrir aftan deildina. Iðunn var náttúrulega hrókur alls fagnaðar, sérstaklega í samanburði við hitt ungabarnið í deildinni sem er heldur lítið og rýrt og ekki mikið gefið fyrir selskap. Okkur Helga fannst hann amk mjög væskilslegur miðað við Iðunni á sama aldri - 9 vikna var hún farin að brosa blítt og sperra sig í magaæfingum en þessi litli gutti hefur lítinn áhuga á slíku og lá bara eins og slytti - vantar greinilega víkingagenin í hann (svo var mamma hans að segja mér að hún gæfi honum alls ekki á nóttunni og aldrei oftar en á 4 tíma fresti, og gaf hálfpartin í skin að við værum að ofala Iðunni.... hmmmm... ég beit bara í tunguna á mér). En sem sagt, mikið fjör og Iðunn gekk á milli manna og kvenna og undi sér alls staðar jafn vel. Margir vildu fá að knúsa hana og hún var ansi ánægð með það.
Annars er það helst að frétta að Helgi er loks orðinn tryggður til að keyra bílinn svo það ætti að veita okkur aðeins meira frelsi - þjálfun í vinstrihandarakstri hefst í næstu viku! Eins gott að enginn hætti sér hingað til Bretlandseyja meðan á henni stendur :-)
1 ummæli:
Já, hún sver sig greinilega í móðurættina hún Iðunn litla. Hrókur alls fagnaðar í partíum og sveiflar glasinu sbr. myndir af Diljá frænku á heimsreisublogginu og margumtalaðar myndir af ömmunni, sem alltaf er mynduð með glas á lofti.
Skrifa ummæli