Hér hefur verið ansi blautt og svalt, og Iðunn er komin aftur í 66N gallann hans Dags frænda. Ætli þetta sé ekki vegna þess að við erum loksins búin að setja bekkinn í garðinn og aðstaða til útiveru því orðin mun betri en þegar við komum...þetta er svona eins og ef maður fer með regnfötin með sér í sumarfrí, þá skín sólin alla daga. Í gær var hellidemba eiginlega allan daginn en Helgi og Iðunn létu það nú ekki á sig fá og fóru í langan göngutúr um Fletts Wood, og komu svo aftur alveg gegndrepa. Á meðan fór ég enn og aftur yfir próf og stóð þess á milli í eldhúsinu við að gufusjóða epli og gulrætur, þó hvorugt hlyti reyndar náð fyrir augum dótturinnar...... Hún bara skyrpti því öllu út úr sér hvort sem það var grautblandað eða ekki. En eins og hjá öllum öðrum harðstjórum verður það bara borið á borð aftur og aftur (ekki sami skammturinn samt) þar til hún sér að ekki þýði annað en að láta sig hafa það að borða þennan "ófögnuð".
En nú er kominn miðvikudagur og sól skín í heiði...kannski gulrætur bragðist betur í sólskini.
4 ummæli:
Gott er að borða gulrótina og grófa brauðið....en steinselja er vond.
Gulrætur eru mjög vafasamur matur, um það eru flest börn sammála. Eplamauk hjálpaði hins vegar til við að koma ýmsu sulli niður í þrákálfanna á okkar heimili. Nammi namm, eplamauk.
Iðunn er því miður ekki sammála.....gekk engu betur í dag en í gær...en við höldum áfram að reyna....
Hún er bara að bíða eftir að amma komi og segi henni söguna af Búkollu eða svanga strætóbílstjóranum meðan hún mokar í hana grautnum og öllu hinu góðgætinu. En í guðs bænum skrúfið fyrir rigninguna áður en ég kem, ég er búin að kaupa mér nýjan sumarkjól!
Skrifa ummæli