Sumardagur í vikulokin...

Fyrsti dagurinn án ömmu og fótboltadagur hjá Helga, svo við fórum öll til Durham að venju. Þegar við komum á staðinn var allt í volli, stúdentar í löngum röðum búnir að bíða í klukkutíma eftir að fá að skrá sig í kúrsa fyrir næsta vetur, og sá sem átti að vera á staðnum ekki mættur. Við Iðunn vorum ansi gott teymi í þessu - mamman gekk í að skrá stúdenta þar til hægt var að hafa upp á manninum sem ekki var að standa sig, og Iðunn heillaði alla upp úr skónum svo þeir gleymdu að skammast yfir biðinni löngu. Það var ansi fyndið að sjá hana ganga milli manna í biðröðinni, alltaf jafn brosmild og glöð....ég sá líka að ég gæti reddað mér fullt af barnapíum fyrir næsta vetur því margir námsmennirnir gátu einfaldlega ekki fengið nóg af henni og urðu eftir til að masa við hana löngu eftir að búið var að skrá þá. Á meðan á þessu stóð sat Helgi á skrifstofunni minni og setti inn forrit á nýju tölvuna sem ég var að fá til afnota þar.
Þegar leið á daginn kom hið fínasta veður, sól og 17 stiga hiti, og norðanvindinn sem hefur verið að hrjá okkur hérna í Co. Durham lægði. Pabbinn fór í boltann og við Iðunn nýttum tækifærið og fórum í langan göngutúr um skóginn í kringum Durham í sannkölluðu sumarveðri - við hugsuðum mikið til ömmunnar sem var að missa af þessu öllu, og vildum að hún hefði haft tækifæri til að vera með okkur.
Þegar komið var heim til Barnard Castle um kvöldið bárust svo þær gleðifréttir að Stella litla turnkisa er snúin aftur heim eftir 10 daga útlegð, mögur og leið en heil heilsu. Þar með er þungum áhyggjum létt af okkur öllum.